DR. HAYRETTİN PARLAKYILDIZ


SOSYAL MEDYA’DAN  ESİNTİLER  X !?..

Dr. Hayrettin Parlakyıldız / Kıbrıs İLİM üniversitesi        


Uzun süredir medyadan paylaşımları gerçekleştiremedik.. Bakalım medyadan neler gelmiş bizlere; bizden de sizlere !?..

12 EYLÜL'e takılıp kalmayın,herkese MERHABA  !..

Rahmetli SÜLEYMAN DEMİREL’İN öğütleri :

1- Hiçbir suyun derinliğini iki ayağınızla birden yoklamayın.
2- Kederde de mutlulukta da “Bu da geçer” demeyi unutmayın.
3- “Daha fazla daha iyidir” diye kendinizi kandırmayın.
4- “Her gecenin sabahı olduğunu” daima hatırlayın!
5- Hayat maçını kaybettiren golleri en çok “Kendinizi en güçlü hissettiğiniz anlarda”yiyebileceğinizi aklınızdan çıkarmayın.
6-
Konuşmaya başlamadan evvel şu 4 cümleyi hatırlayın:
*Söylediklerimin gereği var mı?
*Anlattıklarım iyilik ve şefkat içeriyor mu?
*Söylediklerim birini incitiyor mu?

*Söz ettiklerim sessizliği bozacak kadar değerli mi?
7- Huzurlu bir hayat için dinleten değil dinleyen, yargılayan değil anlayan, tenkit eden değil hoş gören, kavga eden değil affeden olun.
8- Hakiki dost iyi günde davetle, kötü günde kendiliğinden gelir.
9- Yıllarınızı nasıl geçirdiğiniz, o yılların içine ne kadar çok hatırlanabilir ve güzel an ve anı sığdırdığınız, sizin kaç yıl yaşadığınızdan çok daha önemli ayrıntılardır.
10- Kaybettiklerinin bazen kazancın da olabileceğini unutma.
11- Mutluluk, küçük şeyleri büyük fırsatlara çevirebilme maharetidir  (insanı hafife almadan-haksızlık ve hırsızlık yapmadan)
12- Sabır, öfkeden, nezaket nefretten iyidir.

13- Basit ve anlaşılabilir ifade edemiyorsanız yeteri kadar anlamamışsınız demektir.
14-
Her tohum kendi toprağında yeşerir, tohum çiçeğini, çiçek meyvesini göremez.
15- Geçmiş pişmanlık, gelecek endişedir. Huzur ise sadece şu anda ve bu gün dedir."

Mekânının cennet olsun büyük Türkiye sevdalısı!..

AŞI ÜZERİNE !?

 

Bundan 30-40 sene evvel filinta gibi bir delikanlı olarak ilk tayin yerim olan Erikli Köyü Sağlık Ocağı'nı kurmak için gitmiştim. ''Hazır uğramışken.' deyip, Kaymakam Bey elime bir kağıt tutuşturmuştu. Çiçek aşısına dair bir emir vardı.
Çantamı, ilaçlarımı, iğnelerimi yeniden gözden geçirdikten sonra atıma binerek Erikli Köyü'nün yolunu tuttum. İkibuçuk saat AT SIRTINDA yol aldıktan sonra Köye ulaştım. Köyde beni muhtar karşıladı.

 

-Hoş geldin beğ...

-Hoş bulduk, dedim.
-Hayırdır?
-Aşı yapacağım da..
-Ne aşısı?
-Çiçek..
-Çok eyi..insanlara mı?
-Tabii insanlara.
-Zor beğim!
-Nedenmiş o ?
-Olmazlar da ondan beğim..
-Ama salgın var!
-Buraya salgın neyin uğramaz beyim.
-Sen köylüyü topla!
Biraz sonra baktım, köyün korucusu hem düdüğünü öttürüyor hem de bağırıyor:
- Ey ehali gasabadan pangacı geldi... Sizinnen gredi lafını konuşacak!
- Yahu ben bankacı filan değilim, dedim.
-Sen bilmen beğim aşı-maşı dirsek bir tekini toplıyamak, işin içine para lafını gatacan ki millet toplana...
Biraz sonra köyün biricik, isli ve rutubetli kahvesi tıklım tıklım doluydu. Ayağa kalktım:
- Köylü kardeşlerim, dedim. Şimdi sizlere, insanlığı mahveden, girdiği yerde felaketler meydana getiren bir konudan bahsedeceğim...
Ön tarafta oturmakta olan pala bıyıklı biri :
- Beğim, ilkin gırediden ağnat, sonamahekayenı ağnadın, dedi.
Kızdım:
- Ben buraya krediden bahsetmeğe gelmedim!
Muhtar araya girdi:
-Yahu, diğneyin hele... Bakın, size memur bey çiçekden bahsedecek, dedi.
-Ne çiçegi? diye köylüler sordular.
-Hastalık çiçeği
-Ganıser mi bu?
-Yoo, dedim.
-Ölese niye diyniyekbeğim?
-Ama, çiçek de öldürür ...
Arka taraftan bir ihtiyar ayağa kalkarak:
- Beğim, dedi, camiye gidecam, ne diyeceksen çabık de!
- Size çiçek aşısı vurmağa geldim.
Hepsi birden ayağa fırladılar:
- Ne aşı mı? diye bağırdılar.
Sonra muhtara dönerek:
- Ula Irıza, boşuna ismini Dönek Irıza gomamışlar, bizi gandırdın gene, dediler.
- Yahu köylü kardeşlerim, durun yahu, size çiçeğin neler yaptığını anlatayım, ondan sonra gidin.
- Yoh beğim yoh. Biz biliyok. Çoh duyduk bu lafları. Bu hasdalık naaparmış, erkesi öldürürmüş.. Aşı olmazsak, tüm ev halkı gıvranagıvrana ruhunu teslim idermiş. Garnımız tok beğim bu Iaflara, tok... Biz, inneminne vurdurmuyok.
-Yahu, bu iğne değil, çizik.
-Çizik mizik. anlamak biz öyle şeyden.
Kahve bir anda boşaldı. Muhtar:
- Dimedim mi beğim? dedi, bunlar furdurmazlar diye.
-Neden?
-Bilmem emme, furdurmazlarişde. ama gönlün galmasın, gel bana fur!
Iyice canım sıkılmıştı. Çantamdan, ilacı ve iğneyi çıkarırken muhtar:
-Beğim, ağrıdıyosa, az fur ha! dedi.
-Yahu iki çizik atacağım.
-At beğim at, emme işden güçden galmayım da...
Korka korka uzattı kolunu. Aşısını yaptım:
-Hani acıdı mı? diye sordum.
-Yoo, sinek ıssırır gibi oldu. Yok beğim, şu köylü milletinde akıl denen şey yoh. Ökümat bu kaddarmesarif etsin, aşıcı göndersin, sen gel aşı olma da gaç.
Kalktı, kahvecinin kolundan yapıştı:
-Gel buraya, dedi.
O koskoca adamı görecektiniz, sanki ameliyat edecek misiz gibi korkuyordu.
-Gel buraya, altı üstü iki çizik.
-Gurbanmıktar, şu duvardaki senin çızıkların hepsini silem, tek baagıyma!
-Fur şimdi, memur efendi, golunu eyicene yakaladım, gaçamaz!
Adam, bir debeleniyor, bir bağırıyor ki, demeyin gitsin:
- Baaacımıyosunuz, bari çoluğuma çocuğuma acıyın....
Aşı yapmağa muvaffak oldum.
Üzgün bir şekilde kasabaya döndüm. Doğruca kaymakamın evine gittim:
-Olmadı efendim, dedim.
-Ne olmadı?
-Aşı. Köylüler aşı olmuyorlar.
-Baytarı götürmedin mi?
-Hayvan aşısı değil bu kaymakam bey!
Güldü:
-Toysun daha, dedi. Bizim memlekette, köylere aşı vurmağa gideceğin zaman baytarı da yanında götüreceksin!
-Vallahi bir şey anlamadım efendim.
-Anlamazsın, anlamazsın... Yarın giderken baytarı da götür o bilir işini!..
İkinci gün, aynı köye baytarla gittik.
Köylü nasıl eğiliyor baytarın önünde, nerdeyse yere kapanacaklar. Daha bizi kahveye oturmadan iki tepsi yemek gelmişti. içinde sadece kuş sütü eksik...
Biz, kahvelerimizi içtiğimiz anda, köyün meydanlığı, ineklerle, öküzlerle, buzağılarla dolmuştu. Hatta, öne geçmek için bir birbirleriyle kavga ediyorlardı.
Baytar:
-Hazır mısın? diye sordu.
-Hazırım, dedim.
Ayağa kalktı:
-Köylüler, diye bağırdı, son günlerde, insanlarda olan ve insanlardan sığırlara bulaşan bir hastalık, çevrenin tüm sığırlarını kasıp kavurmaktadır .
Köylüler:
-Abooov, dime baytar efendi diye hayretle gözlerini açtılar.
-Bu hastalık, geçen ay içerisinde, ilçemizden dörtyüzhayvanın ölümüne sebep oldu...
-Aman baytar efendi, ocağına düştük!...
-Şimdi kollarınızı sıvayın? Sizin aşılarınızı, sağlık memuru arkadaş, sığırlarınızınkini de ben yapacağım!
Sanki, altına hücum varmış gibi, köylü masama saldırdı. Dün, zorla aşı yaptığımız kahveci kolunu sıyırmış:
-Furbeğim, diyordu,
-Sen dün oldun, dedim.
-Furbeğim, fur, artık mal göz çıkarmaz ya! İki kere olursak daha eyi olur.
-Dün neden zorluk çıkarıyordun?
-Ne bilem ben beğim. Sen heçheyvan lafı etmedin ki... (Prof.Dr.Yücel Meral paylaşımı)

BİR DÜŞÜNÜRDEN

*Bilgi tekildir*; cehalet çoğuldur.
*Bilge azdır*; cahil çoktur.
*Bilgeler yalnızdır*; cahiller güruhtur.
*Bilgi zordur*; cehalet kolaydır.
*Bilge dinler*; cahil konuşur.
*Bilge var olanı gözlemler ve anlatır;*
cahil kurgular ve varsayar.
*Bilgi derindir; cehalet sığdır.*
Bilgi kazanılır; cehalet bulaşır.
*Bilge yaratır; cahil yok eder.*
*Bilge iyileştirir*; cahil öldürür.
*Bilgi zordur ama hayatı kolaylaştırır; *
*cehalet kolaydır ama hayatı zorlaştırır*.
*Bilgi pahalı görünür ama hayata bereket kazandırır*;
cehalet ucuzdur ama hayatı yoksullaştırır.
*Bilge sessizdir, cahil yaygaracıdır.*
*Bu sebeple cahilin sesi bilgenin sesini bastırır.*...
*Cehalet gelirken bedava gelir, *
*giderken her şeyi götürür! *(AnooshirvanMiandji)

AŞILARINIZI, BAYTAR gelmeden OLUNUZ…

BAYTARSIZ AŞILI GÜNLERİNİZ OLSUN…  SEVGİLERLE!...

12.09.2021

Dr.HayrettinParlakyıldız

 Kıbrıs İLİM Üniversitesi

E-posta: hparlakyildiz@mynet.com